Pokémon-kaarten laten graderen: PSA, CGC of BGS?

Wie wat langer in Pokémon-kaarten zit, komt de term vanzelf tegen: gegradeerde kaarten in een hard plastic slabje met een nummer erop. Hieronder leggen we uit wat dat precies is, wat de drie bekendste bedrijven onderscheidt, en — belangrijker — wanneer je het beter níét doet.

Wat graderen precies is

Je stuurt je kaart op, het bedrijf beoordeelt hem op een vast aantal punten en verzegelt hem daarna in een slabje met een cijfer. Er wordt gekeken naar vier dingen:

• Centrering — staat het plaatje precies midden op de kaart? Dit is de meest onderschatte factor, en hij is al bij het snijden in de fabriek bepaald.
• Hoeken — scherp of licht afgestompt.
• Randen — wit uitslag of beschadiging langs de zijkant.
• Oppervlak — krasjes, drukfouten, vingerafdrukken op de holo-laag.

Een 10 betekent dat de kaart op alle vier vrijwel perfect is. Dat is zeldzamer dan mensen denken: een kaart die er met het blote oog gaaf uitziet, haalt onder een loep vaak een 8 of 9.

De drie bekendste bedrijven

	PSA	CGC	BGS
Schaal	1-10	1-10	1-10
Losse deelcijfers	Nee	Ja	Ja
Bekendheid bij Pokémon	Het grootst	Groeiend	Meer bij sportkaarten
Slabje	Rood label	Doorzichtig, met binnenhoes	Met subgrades op het label

In de Pokémon-wereld is PSA veruit het bekendst, en dat merk je terug in de prijs die kopers ervoor over hebben. CGC en BGS geven losse deelcijfers per onderdeel, wat inzichtelijker is maar niet altijd meer oplevert. Prijzen en doorlooptijden verschillen per bedrijf en per periode — kijk die altijd actueel na op hun eigen site voordat je iets opstuurt.

Wanneer het loont — en wanneer niet

De rekensom is simpel: graderen kost geld per kaart, plus verzending heen en terug, plus verzekering. Dat bedrag moet de kaart méér waard maken dan hij ongeslabd is. Vuistregels die in de praktijk goed werken:

• Doen bij kaarten die ongegradeerd al flink waard zijn én er echt gaaf uitzien.
• Doen als je een verzameling wilt vastleggen of doorgeven — het slabje beschermt de kaart ook fysiek.
• Niet doen bij kaarten van een paar euro. De kosten zijn hoger dan de winst, hoe mooi de kaart ook is.
• Niet doen bij zichtbare schade. Een 5 of 6 op het label maakt de kaart zelden meer waard, en soms juist minder verkoopbaar.

Zo beoordeel je zelf vooraf

Leg de kaart onder goed licht en kijk in deze volgorde: eerst de centrering (houd hem op armlengte, dan zie je scheefheid meteen), dan de vier hoeken van dichtbij, dan de randen op wit, en pas als laatste het oppervlak onder een schuine lichtinval — daar zie je krasjes op de holo die recht van voren onzichtbaar zijn. Twijfel je bij een van de vier, dan is een 10 onwaarschijnlijk.

Wat je vóóraf al kunt doen: bewaar kaarten in een penny sleeve plus toploader, niet los in een doos, en raak het oppervlak zo min mogelijk aan.

Is de kaart wel echt?

Voor je aan graderen begint: controleer of de kaart origineel is. Namaak circuleert volop, zeker bij oudere en zeldzame kaarten, en een gradeerbedrijf stuurt een vervalsing ongeslabd retour. De snelste eigen controles zijn de lichttest (houd de kaart tegen een lamp — een echte kaart heeft een zwarte kernlaag en laat vrijwel geen licht door), het lettertype en de tekstuitlijning vergeleken met een kaart waarvan je zeker weet dat hij echt is, en de textuur van de holo-laag. Bij ons wordt elke kaart persoonlijk gecontroleerd voor hij de winkel in gaat.

Op zoek naar kaarten? Bekijk de losse Pokémon-kaarten op voorraad. Wil je eerst weten wat de afkortingen op moderne kaarten betekenen, lees dan VMAX en VSTAR uitgelegd of wat een Elite Trainer Box is.